DANKWOORD tijdens de lichtmisviering van zondag 4 februari 2018
 

Vandaag 4 februari was het mijn laatste “officiële” viering als pastoor
in de Damiaankerk. Het was een viering met vormelingen en een
aantal ouders die vorig jaar een kindje lieten dopen.
Een stampvolle kerk. Symbool van een nieuwe toekomst ?
Je zou het willen hopen én voor de gemeenschap én voor de nieuw pastoor Guido Cooman .

Wat het zeker is: een speciale gelegenheid om woorden van dank uit te spreken aan de Catechisten en medewerkers aan de vormselvoorbereiding, de vormelingen zelf en hun ouders die talrijk aanwezig waren, met  dit jaar heel talentrijke muzikanten . Dank aan orgelist Piet Vandenbulcke, koster André en zuster Marie-Jeanne.
Voor de vormelingen duimen we nog op een mooi weekend in Westouter -16-18 maart en zeker een mooi vormsel op 28 april

Wat zeker ook mag vermeld worden is, dat het aantal kerkgangers de laatste 2 maanden in de Damiaankerk sterk gestegen is. Ook  hiervoor, woorden van dank . Dank u lieve mensen! Ook dank aan Gilles Devos voor het onderhouden van de website.

Ik zelf blijf nog wat actief op het grondgebied van de
H. Damiaanparochie namelijk in WCZ Sint Jozef. Een hele verandering maar hopelijk kan ik een kleine stukje blijde boodschap als  bijdrage leveren naast vele werkenden en vrijwilligers  die mensen elke dag nabij zijn. Misschien voor hen nog dit gebed  uit de mis van 4 februari in Woonzorg

Met de woorden van een gehandicapte willen wij U dank zeggen :

Dank je wel Heer.. voor de zon die op mijn bed schijnt, en voor de
mens die mij zei: 'Het gaat wel over!' Voor die ene lentebloesem voor mijn raam. Voor mijn propere lakens en mijn mooi opgemaakt bed en voor de mens die echt kon luisteren. Voor de geur van zeep die me aan thuis deed denken en voor de mens die teder  tegen mij was. Voor de poetsvrouw die hier iedere morgen opgewekt binnenkwam en voor die mens die zich machteloos opstelde en voor de mens die echt kon spreken. Voor hem of haar die de pijnstillers uitvond en voor die mens die me vandaag in de ogen durfde kijken.
Voor de uitvinder van de telefoon en (smartphone) voor de mens die even mijn hand vasthield, voor de mens die al zijn zorgen thuis gelaten had, voor het tuiltje bloemen geplukt in eigen tuin. Voor de kindertekening die mijn ziekenkamer siert en voor de mens die me liet zijn wie ik wilde zijn.
Voor de verpleegkundige die me redde uit ongemakken en voor de mens die mijn aandoening niet vergeleek met een ander. En ook voor hen die mij sprak over God en Jezus, niet om mijn pijn toe te dekken maar om steeds te laten geloven dat Christen zijn brood-breken is en een beker wijn rond schenken.

 John Dekimpe
 

Heilige Damiaan Aalbeeksesteenweg Kortrijk

www.brochure-design.com